Mijn verhaal
Ik ben een veertiger uit het Gooi, met een volle agenda en een keurig leven. In het echt ben ik eerder verlegen dan brutaal: ik bloos nog steeds als iemand me te lang aankijkt. Niemand die me in een vergadering ziet zitten, zou vermoeden wat er stiekem in me omgaat.
Want diep vanbinnen vind ik niets heerlijker dan me over te geven. Gewillig te zijn. Bekeken te worden.
Het begon met een camera en een vraag van mijn man: mag ik vastleggen hoe jij eruitziet als je je laat gaan? Met rode wangen zei ik ja. En ik ontdekte hoe spannend het is om me te laten zien, juist omdat ik het eigenlijk niet durf.
Hij kiest het licht, ik kies hoeveel ik laat zien. Mijn gezicht houd ik voor mezelf; de rest is voor jou. Hier vind je een voorproefje. Mijn ondeugendste kant bewaar ik achter de deur.
Kijk rustig rond. Raakt iets je, schrijf me dan een ode. Ik lees ze allemaal, met een blos.
Sas